Doeschka

De meeste mensen weten het wel. Een tijdje geleden hebben wij onze hond Doeschka weg moeten doen.
Dit omdat ze om wat voor reden dan ook, Wayne onze zoon niet accepteerde.

Vorig jaar januari 2010 dus, besloten wij, dat Wayne groot genoeg was, om uit de box te kunnen. Sterker nog, hij gaf signalen af, die duidelijk waren dat hij niet meer in de box wilde. Prima, dus de box eruit. Maar toen begon de ellende.. De hond vond het maar niks dat de kleine man de hele dag over de vloer was. Ja buiten zijn slaapjes om dan.

In het begin dachten we nog, ach ze moet er even aan wennen, ja logisch toch.. Een nieuwe situatie. Maar het werd voorjaar, en het werd vervolgens zomer.. En Doeschka bleef grommen en lelijk doen richting Wayne. Wayne was intussen zo bang geworden van haar, dat hij niet vrij uit op de grond durfde te gaan spelen. En dat kan niet..

Wat we ook merkten, was dat Wayne een achterstand opliep mbt het praten, in vergelijking met zijn leeftijdsgenootjes. Ja en ik weet wel, kinderen kun je niet met elkaar vergelijken, maar toch..  Zelfs het papegaaien deed hij afgelopen zomer nog niet..

Na lang nadenken, kwamen we eind juni tot het besluit om een ander huisje te zoeken voor Doeschka.  Dit bleek echter niet zo gemakkelijk. We trokken alle registers open die we hadden, maar niemand die ons kon helpen. Ja het liefste ging ze naar een plekje waar we haar af en toe nog konden bezoeken. Maar het ging niet lukken. Ze is nog een paar weken bij mijn schoonouders geweest, maar ook daar ging het niet goed.
Wat ons deed besluiten, om haar dan toch maar naar het asiel te brengen.

Op 10 september was het dan zover. We brachten Doeschka naar het asiel in Beilen. Het moment van afscheid was heel zwaar. We mochten meelopen naar de kennel, en daar hebben we afscheid van haar genomen. Ik ben ook degene geweest die het hek dichttrok. Ik ging op dat moment kapot van verdriet, maar het kon niet anders..

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder, en het verdriet is weggezakt, maar we missen haar nog elke dag. Ook hebben we inmiddels te horen gekregen dat Doeschka in december geplaatst is, hier in de provincie Drenthe, maar waar precies weten we niet. En ze zit bij een ouder echtpaar die vaker Mechelse herders heeft gehad. En het gaat goed met haar!! Gelukkig..

Om het belangrijkste hierin niet te vergeten, sinds Doeschka weg is, gaat het met Wayne stukken beter.. Hij slaapt beter, wordt niet meer elke nacht gillend wakker. En het praten gaat als een speer. Tis bijna niet bij te houden zo snel als dat nu gaat. Ook het napraten, papagaaien, is aan bod geweest, en nog, dus nu opletten wat we zeggen waar hij bij is.. Hahah..

Dus al met al, is het allemaal voor een goed doel geweest. Wat niet wegneemt, dat ik echt hoop, dat Doeschka een goed leven heeft bij haar nieuwe baasjes, en dat ze daar lekker verwend en geknuffeld wordt, en dat ze lekker vaak en lang met haar wandelen..

Dag lieve Doeschka,

we houden nog steeds van je.

Het ga je goed!

Knuff.